عبداللّه بن رواحه با الهام از نور وجود پيامبر اكرم ( ص ) توانسته بود گوهر وجود خويش رابه سرمايه عظيم ذكر و ياد خدا عجين سازد و پرتو آن را توشه راه خود به سمت كمال و سعادت قرار دهد . دربارهء او نقل مىكنند : زمانى كه به يكى او دوستان و ياران خود بر مى خورد به او مىگفت : بيا تا لحظه اى به ياد خدا بنشينيم و ساعتى را با ذكر و ياد او سپرى نماييم . « 1 » او خميره وجود خود را طورى پرورش و تربيت كرده بود كه همواره عاشق و دوستدار مجالس و محافل ذكر خدا باشد . ابودرداء در زمينه عبادت و پايبندى او به نوافل و مستحبّات ، مىگويد : « ما در روز بسيار گرمى همراه رسول خدا ( ص ) بوديم ، در ميان ما در آن روز فقط رسول خدا ( ص ) و عبداللّه بن رواحه صائم و روزه دار بودند . « 2 » همسر عبداللّه بن رواحه در همين زمينه نقل مىكند : « عبداللّه هر وقت از خانه خارج مى شد دو ركعت نماز مى خواند ، و نيز موقع ورود به خانه دو ركعت نماز مىگزارد و هيچ‌گاه اين عمل را ترك نكرد . « 3 » ترس از دوزخ مردان الهى در سراسر زندگى خويش از هيچ يك از موانع و گرفتاريهاى مادّى و طبيعى ترس و وحشتى ندارند و با كمال شهامت و شجاعت در برابر ناملايمات و سختى ها ايستادگى مى كنند . امّا همين استوانه هاى شجاعت و مقاومت در برابر عظمت خداى متعال هراسانند و خود را در برابر او مقصّر و گناه كار مىدانند .

--> ( 1 ) . اصابه ، ج 2 ، ص 306 . ( 2 ) . سير اعلام النبلاء ، ج 1 ، ص 167 . ( 3 ) . همان مدرك .